Daily Journaling; schrap corvee

4d86088b5859207cec4016aa5b384f28door Suzanne L. Beenackers
yogadocent en mindset mentor

Gisteren schreef ik over de sticky note als methode om je dag te plannen; drie projecten maximaal. That’s it.
Alles wat er nog bij past aan admin, overleg en rompslomp, mooi meegenomen, maar de rest van de dag wordt er gewoon gewerkt.

Ik gaf ook aan dat deze methode gebaseerd is op beroepen waarbij je effectieve tijd, de tijd is dat je iets creëert. Je wordt niet betaald om iets te doen (bijvoorbeeld de wereld veroveren, tien honden uitlaten of 730 telefoontjes per week opnemen) maar om iets te maken.

Ik zeg “beroep” maar je kunt het ook zien als levensvervulling. Of zoals ik zeg “hobby”, omdat ik dat zo schattig vind klinken. Naast yogadocent ben ik ook schrijver. Dat is dus mijn hobby. Ik ben op dit moment mijn (dag-)boeken aan het redigeren van 2006-2016, en mijn mond valt open als ik zie hoe grenzeloos ik was met mijn tijd. Regelmatig schreef ik 7 uur per dag, of zat ik midden in de nacht achter mijn bureau, koud en rillerig, omdat ik dwars door mijn bedtijd heen had gewerkt.
En het resultaat?
WOW.
Seriously.
Lees zelf maar, ze staan grotendeels op mijn LS Harteveld site.

Dit oeuvre was er never gekomen als ik mijn dag tot op t uur had gepland. De sticky methode, uit de vorige post, hoefde ik niet eens te gebruiken. Er was maar één taak;
Get the damn thing finished.
En daarnaast moest ik op mijn yogales verschijnen. Dat onthield ik zo wel.

Dus mijn vorige post was eigenlijk een ode op het kiezen voor focus, en al het andere (dat niet op je sticky note staat) rücksichtslos negeren. Mijn afstudeerhoogleraar noemde dat corvee; het zijn  taken die niets opleveren. Vooral geen voldoening. De sticky note als planningsmethode voorkomt dat je de hele dag met corvee bezig bent en ondertussen je roeping, voldoening, of datgene wat de kachel brandend houdt misloopt.

Ook de alom geroemde “brain dump” –  het opschrijven van alles wat je bezig houdt om je hoofd leeg te maken – is een farce. There is no such thing. Je geeft alleen maar aandacht aan al die zaken die ten eerste totaal geen voldoening geven. Alles wat voldoening geeft onthoud je zo wel. En ten tweede (en dit is iets om over na te denken) er uiteindelijk helemaal niet toe doen. Over vijf jaar krijg jij geen inkomsten, ben jij niet getrouwd, heb jij niet je eigen dierenpension, omdat je nu iedere week je badkamer hebt gepoetst. Dat was namelijk corvee.

Overigens krijg ik wél voldoening van bepaalde corveetaken. Niets is zo fijn als een schoon huis. Maar dat werkt vooral als het eerst vies wordt. En als t vies wordt, dan maak je vanzelf tijd t schoon te maken, want dan krijg je er voldoening van. Again; zodra je een taak moet plannen om hem te onthouden is hij niet belangrijk genoeg voor je om hem te onthouden (lees: echt te willen doen).
Leer daarvan.

Maar er is meer. Veel meer. Want niet alleen zijn bijna alle planningsmethodes gebaseerd op de Getting Things Done methode, met de focus op dingen gedaan krijgen, en niet op dingen schrappen of totaal negeren. Daarnaast gaan ze er vaak ook nog vanuit dat als je dan eens een keer een lekker groot project hebt, je deze in kleine stapjes moet opdelen.

Nooit gelezen? Het idee van iedere dag aan je doelen werken. Of een groot event plannen, met behulp van “next step”. Of je grote doel in kleinere doelen opdelen. Of een groot vervelend ding in talloze kleine vervelende stapjes opdelen.

De illusie van het babystapje als middel om vooruit te komen vind je in alle soorten en maten.

Maar de waarheid is dat je met babystapjes;
a) niet ziet waar je naar toe gaat
b) totaal geen voldoening krijgt
Als er dingen zijn in je leven die alleen met deze methode bereikt kunnen worden dan is dat al erg genoeg. Dit zijn vaak management achtige functies, of gebaseerd op samenwerken.

Dus als jij net als ik van grote stevige passen houdt – van gaan met die banaan – en je totaal ellendig en overwhelmed voelt bij het idee dat je ieder detail zou moeten onthouden of opschrijven of schedulen? Focus je dan op the bigger picture.

Mijn hoogleraar werd later hoofd van de faculteit. Hij lag vaak overhoop met zijn personeel over van alles en nog wat. Maar voornamelijk omdat hij niet begreep dat niet alle docenten uitgingen van de gedachte;
“Je bent op de universiteit om van studenten te houden.”

Dát, is een bigger picture.

Sterker nog, dat is een roeping.

Zondag

Ben ik weer terug met Daily Journaling.

Je kunt Daily Journaling van zondag t/m woensdag op dit blog volgen.
Inschrijven rechterkolom.
Bij deze email sign-up ontvang je tijdelijk de lesbundel Start Fresh twv € 29,95 cadeau.

Advertenties