Zo boven, zo beneden. Hoe je kijk op het leven, je yoga bepaalt.

De kopstand is een houding waar veel alignment- ideeën over zijn. Foto archief januari 2010.

Oké, dit is Big Stuff.
Dit is niet zomaar even een columnpje dat ik eruit kan gooien zonder te erkennen dat ik hier een moedige maar ongetwijfeld brutale poging doe de ziel van de hele yogawereld bloot te leggen.
En van jou.
Maar als je verder leest beloof ik je de zin van het leven, en een perfecte kopstand.
En wie wil dat nou niet.
So here we go.
De energie/ kracht/ logica/ onderliggende principe (ik zoek me rot naar het goede woord) (de God!) die bepaalt;
– welke vorm yogaoefeningen krijgen
– wat de interactie tussen de beoefenaars is
– welke dynamiek er met je docent is
– welke stromingen er zijn
En welke frustratie je in jezelf zult tegenkomen als je yoga oefent (of welke andere frustratie überhaupt) komt altijd op hetzelfde neer.
Namelijk;
Hoe sta je in het leven?
Wat geloof je dat ten diepste (van) waar(de) is?
Want we weten wel dat dit ertoe doet als het gaat om gevoelige zaken gaat waar een politiek besluit over genomen moet worden (zoals de abortuspil die nu weer weggehaald wordt bij de huisarts) maar veel vaker gaat het (zoals bij yoga) om huis-tuin-en-keuken situaties waarin een verschil in onderliggende overtuigingen ervoor zorgt dat je wel kunt bakkeleien over dat de ander geen gelijk heeft, maar het “probleem” is dat die ander, volgens zijn overtuigingen natuurlijk wel gelijk heeft.
En dat jullie te lui zijn om eerst na te gaan waarin jullie achterliggende wereldbeeld van elkaar verschilt. Dat is prima als je geen relatie ambieert, maar als je wel tot elkaars gezelschap veroordeeld bent, dan is het vrij vermoeiend als je voortdurend blijft dooremmeren over verschillen op, basically, uitvoerend niveau. In plaats van dat je eerst besluit “To agree to disagree” over de big things in life.
Tot zover de dynamiek met anderen.
Doe ermee wat je wilt.
Maar veel vervelender is het als je iedere keer zelf struikelt over je eigen principes. En dat is wat er gebeurt als je op de yogamat gefrustreerd raakt, of uberhaupt niet komt opdagen. Dat is wat er gebeurt als je straks op 1 januari een sportschool abonnement afsluit op de manier waarop de Katholieken in de middeleeuwen een aflaat kochten;
je geeft geld als vergoeding voor je zonden.
Nou, begrijp me niet verkeerd!
Ik heb niets tegen dingen afkopen. Je kunt bijvoorbeeld je CO2 afkopen als je vliegt! Nou, dat is toch beter dan niks. En ik doneer maandelijkse aan Stichting Poezensnuitjes. Supergoed gevoel, en ik hoef niet zelf flessenkitten Pietertje mee te nemen naar de yogales omdat hij iedere twee uur gevoed moet worden.
Ook stem ik altijd op Partij voor de Dieren (ze doen in maart mee aan de Gemeenteraadsverkiezingen in Nijmegen!) en voel me daarmee vrij me niet meer in politiek te verdiepen.
Met aflaten of afkopen, zodat je je handen vrij hebt voor andere dingen, daar is op zich niks mis mee!
Maar ik dwaal af – het ging over dat sportabonnement.
De gouden regel is trouwens; hoe duurder dit abonnement en hoe langer je eraan vastzit hoe groter de kans dat je je eraan gaat houden.
Ik wilde vandaag eigenlijk iets heel anders gaan doen, en daarvoor had ik foto’s nodig uit 2005, 2006. Deze blijk ik niet te hebben. Ze zijn verdwenen in het inter-media tijdperk tussen analoog en digitaal. Maar ik vond wel heel veel foto’s uit 2010.
Onder meer de foto van de kopstand uit 2010.
En die reportages van mijn slanke, soepele, getrainde lijf “sparkte” iets.
En deze spark komt bij vlagen langs, en net als ik denk dat ik m “heb” dan dooft ie weer. En als ik hem opgeef (zoals recentelijk mijn idee om in 2017 nog af te vallen) dan is hij er ineens weer!
Dat gigantische verlangen weer zo te zijn als toen.
Maar de waarheid is dat ik toen zo was omdat ik andere normen en waarden had. Dit is hoe ik de vragen toen en nu zou beantwoorden;
Hoe sta je in het leven?
2010: hoopvol, onderzoekend, speels
2017: stabiel, gelukkig, zeker
Wat geloof je dat ten diepste (van) waar(de) is?
2010: dat ik iedere dag yoga moet doen voor een gelukkig lichaam
2017; dat ik iedere dag moet schrijven voor een gelukkige geest
Ik heb in het onderschrift van de foto iets staan dat verwijst naar alignment. Dit is een principe dat bepaalde yogastromingen hanteren, en in andere stromingen taboe is.
Ook dit is terug te voeren op;
Wat geloof je dat ten diepste (van) waar(de) is?
pro-alignment yoga stroming; dat er één beste manier is om dingen te doen
non-alignment yoga stroming; dat je van binnenuit moet voelen wat voor jou, vandaag, goed is.
Dit zijn twee totaal verschillende uitgangspunten.
Met betrekking tot yoga zijn dus twee manieren om yoga fijner en beter te maken. De eerste manier is;
Zoek een docent die bij je past.
Als jij een klassieke spirituele achtergrond in yoga waardeert, kom dan niet naar M Yoga waar ik de groepen heb ingedeeld in de huizen uit de Harry Potterboeken.
Of als jij in je dagelijks leven graag een duidelijk stappensysteem krijgt, van hoe je van A naar B moet komen, dan is een te vrije benadering van yoga niet waar jij gelukkig van wordt.
Ik had je nog de perfecte kopstand beloofd als je dit zou lezen.
Ik ben een docent uit de tweede lichting; dus ik geloof in dat je moet doen wat voor jou goed voelt. Maar de sleutel voor een goede kopstand, en ik weet niet eens of ik dit in 2010 al toepaste ja of nee, is dat je moet afzetten tegen de grond, en die kracht laat doorwerken in het “optrekken” (je staat op de kop, dus dat wat betreft is het meer “naar beneden trekken”) van de bekkenbodem.
De bekkenbodem omhoog trekken richting navel, zorgt voor controle over het hele bovenlichaam.
En de tweede manier om yoga beter bij je te laten passen, is om dit principe (van dat het moet passen) ook mee te nemen in je thuisbeoefening.
Ook als je in je thuispractice gefrustreerd raakt is dat alleen maar, omdat je iets ambieert dat niet bij je diepste waarheid/ waarde past.
Net als bij mij, het 2010 versus 2017 verhaal.
Zolang het mijn diepste waarheid is dat ik iedere dag moet schrijven, kan ik niet tegelijkertijd als diepste waarde hebben dat ik iedere dag twee uur yoga doe. Hoe graag ik dat ook zou willen.
En ik wil het héél graag!
To be continued, I guess.
Maar ja, daar ben ik schrijver voor.

~Suzanne
M Yoga Facebook

Abonneer je op dit blog (zoek “volg” button ergens op deze pagina) en je krijgt deze columns vanaf nu in je mail.

Advertenties