Je kunt of een mooi karakter hebben. Of je kunt je passie leven. You decide.

klik op het plaatje voor de lestijden van Darth Su (dat ben ik)

Gisteren deed ik een Star Wars persoonlijkheidstest.
Mocht je Star Wars kennen dan kun je hem hier zelf doen.
Maar je moet geen eopie brisket (op de foto lijkt het op varkenshaas) invullen bij wat je wil eten, tenminste niet als je geen Darth Vader uit je test wilt hebben.
Neem die “root soup” maar.
Dat lijkt me vrij safe.
Anyway, ik ging dus wel voor de eopie brisket en verder maakte ik nog een paar andere educated guesses maar ik kon ook veel dingen naar waarheid en met volle overtuiging invullen.
Ik heb de test net opnieuw gedaan, en wist al mijn antwoorden nog.
Maar ik kwam ook nog een nieuwe vraag tegen, die ik de eerste keer helemaal niet gezien heb. Misschien hebben ze deze vraag later toegevoegd, of misschien werkte hij niet op de browser van mijn phone (ik zit nu achter de computer).
Maar toen kreeg ik er ook al Darth Vader uit, net als nu.
Deze laatste vraag was echter honderd procent typerend voor mijn karakter. Je moest een video bekijken en dan zeggen wat jij dacht dat er gebeurde op de video. Het laatste antwoord was echter;
“Watch a video? Who has time to watch a video?”
Ja.
Dat vraag ik me nou ook heel vaak af.
Maar dan met Netflix. Of met Facebook. Met Twitter heb ik het minder (dat ik daar geen tijd voor heb) maar daar haal ik dan de laatste weken ook zoveel inspiratie uit, omdat ik allemaal “reylo accounts” volg. Dat zijn accounts door mensen die ook fan zijn van de laatste Star Wars film, en die verliefd zijn op “slechterik” Kylo Ren of op de meisjes Jedi Rey. En we willen allemaal dat die een relatie krijgen met elkaar. Maar dan moet Kylo Ren eerst nog even zijn alleslechtste haren verliezen. Anders kan Disney het echt niet maken.
Het is nu al kantje boord.
Een Star Wars film waarin de slechterik meer een razend aantrekkelijke, maar emotioneel verwarde millennial is, dan een echte slechterik.
We hopen allemaal dat in december 2019 Kylo Ren en Rey bij elkaar komen, maar de fans van Kylo Ren (ik) vinden Kylo Ren eigenlijk zo ook al wel lief genoeg. Van ons hoeft hij niet “goed” te worden. Rey is verliefd op hem geworden zoals hij nu is, en wat ons betreft is het net als met echte mannen;
Dan moet je er niet aan gaan sleutelen.
Anyway, Twitter is dus heel leuk want daar kan ik mijn liefde voor Kylo Ren kwijt, en daar reageerden ze ook allemaal heel goed op mijn eerste “Meta” -> dat is een stuk over de filosofie achter Star Wars.
Mijn “Meta” gaat (uiteraard, zou ik zeggen) over Star Wars en seks (Engelstalig).
Je kunt het hier lezen 
– maar alleen als je de laatste twee Star Wars films gezien hebt. Anders kun je er denk ik eopie brisket van maken.
Dus ik heb wel dingen die ik doe in mijn vrije tijd – Twitteren, naar Star Wars gaan, en ik ben naar The Darkest Hour geweest een andere film die GEWELDIG WAS EN WAAR ECHT IEDEREEN HEEN MOET OMG!!!
Hoofdrol personage uit The Darkest Hour Churchill zou volgens mij ook Darth Vader uit zijn persoonlijkheidstest krijgen maar goed. Misschien is dat mijn megalomane inner Darth Vader die dat denkt.
Maar vrije tijd voor Netflix?
Series?
Ik zou niet weten waar ik die tijd vandaan zou moeten halen.
Het is nu al krap en er zijn zoveel dingen die ik leuk vind.
’s Ochtends word ik wakker, meestal na een nachtje van zes uur of minder, en dan kijk ik Adam Driver filmpjes op YouTube. Adam Driver speelt Kylo Ren in Star Wars, en hij speelde eerst Adam in Girls. Ik heb een nieuw YouTube account gevonden dat alle series van Girls aan het posten is, met ALLEEN de scenes van Adam! *insert intens blije emoticon*
Dus dat kijk ik in bed.
Dan spring ik eruit en ga ik met mijn ontbijt achter mijn roze bureautje zitten. Zolang ik nog aan het eten ben, kijk ik nog wat Adam filmpjes, en daarna pak ik een notebook en lees ik blogposts op het gebied van persoonlijke ontwikkeling, ik kijk yogafilmpjes en schrijf ze uit of ik volg een business training.
Na een uur één, anderhalf heb ik al zoveel nieuwe ideeen en inspiratie dat er nog maar één ding belangrijk is;
zorgen dat ik ze allemaal verwezenlijkt krijg.
Dat ik mijn boodschap, op wat voor manier dan ook, eruit krijg.
Ik schrijf en ga ook weer videos maken voor zowel M Yoga, als mijn schrijverspersoonlijkheid LS Harteveld, en heb voor beide meerdere blogs. En dus twee videokanalen. En twee Facebookpagina’s etcetera.
Gelukkig maar.
Want hoewel ik nu nog een beetje roestig ben- na weken rondom de dood van Maxje kom ik pas net weer goed op gang- weet ik bijna zeker dat ik straks op een minimum van één output in de vorm van een blogpost of video per dag kom te zitten.
Dat verspreid ik graag over meerdere blogs en kanalen. Dan voel ik me ook niet bezwaard als mensen op het blog of de YouTube geabonneerd zijn. (en ik iedere dag op dezelfde pagina’s zou posten :( )
Maar toen ik dus het antwoord zag staan;
“Watch a video? Who has time for that?”
Toen wist ik direct dat dit mijn meest authentieke antwoord was.
Tenzij er natuurlijk had gestaan;
“Watch this Star Wars Reylo Kylo Ren video”
Dan had ik heus wel geklikt.
Maar het ging over een hond, dus, standaard, generieke reactie mijnerzijds;
“Watch a video? Who has time for that?”
En ik weet zéker dat dit me extra Darth Vader punten heeft opgeleverd. Want, en dit vertellen mensen je er niet bij als ze het hebben van een passie, en van drive, en van purpose romantiseren; tijd voor Netflix heb je niet meer hoor.
Of voor filmpjes kijken over een onderwerp dat je niet interesseert. Zelfs al je sociale “verplichtingen” zul je direct gaan verzaken zodra je een echte “calling” hebt. Natuurlijk, misschien zielig voor je partner. Dat je het vertikt nog langer naar die awkward dinertjes voor zijn werk te gaan.
Jammer, voor vriendschappen met mensen waar je eigenlijk allang mee uit elkaar bent gegroeid. Ik neem echt mijn verantwoordelijkheid wel als het aankomt op mensen of wezentjes die van mijn hulp afhankelijk zijn. Of dat nou om mijn katje Maxje ging, waar ik alles voor gegeven heb, of om een hulpbehoevende buurvrouw. Ik ontloop geen verantwoordelijkheden, ongeacht hoe groot mijn purpose ook is, of hoe graag ik ook achter mijn roze bureautje had gezeten.
Dat komt niet eens in me op.
En ik ben ook vriendelijk en aardig, tegen iedereen die ik tegenkom. Maar dat is alleen omdat ik de rest van de dag alleen ben. Dan heb ik energie voor sociale contacten. Dus ik ben best aangenaam in de omgang, en ik ben een lieve buurvrouw.
Maar sociale verplichtingen?
Doe ik niet aan. Die heb ik niet, en ik zal ze ook nooit meer hebben. En zodra jij een echte passie hebt, dan verdwijnen de verplichtingen, en de mensen die erbij horen, ook uit jouw leven als sneeuw voor de zon.
Terug naar de test uitslag.
Darth Vader.
Ik vond dat vrij heftig. Vooral dus omdat ik mezelf niet zie als onaardig, of bot. Of kwaadaardig. Er is wel HEEL VEEL van mij. En met name als ik mezelf vergelijk met andere yogadocenten dan denk ik;
“Daar is geen beginnen aan. Ik ga nooit zo worden.”
Dan heb ik het gevoel dat ik in de verkeerde ballenbak terecht ben gekomen. Dat als ik in de bak met werelddictators zou zitten, de vergelijking voor mij een stuk gunstiger zou zijn. Maar ik begreep wel waarom ik “Darth Vader” had gekregen. Dat was namelijk dezelfde reden als waarom ik mezelf liever niet vergelijk met andere yogadocenten;
Ik doe heel veel.
Ik studeer, leer, groei, vind ergens iets van, en dan vergeet ik het een minuut later weer omdat ik inmiddels met iets anders bezig heb. En ondertussen onthoudt een ander wat ik vond, en die laat daar z’n hele dag door bepalen.
Ik schrijf een blogpost, en dan klik ik op “post” en vervolgens sta ik snel op van mijn bureau en vergeet ik “all about it” want ik ga nog de yogastudio schoonmaken, en als dat allemaal een beetje opschiet kan ik nog yogavideo’s maken.
En zo gaat het door.
Andere yogadocenten die zijn. Bewust zijn. En dan herkauwen ze het nog een keer. Dat bedoel ik met dat een “echte” yogadocent zijn voor mij echt onbegonnen werk is. Er zit een gigantische kracht en drive in mij, en mijn enige doel is “to get out of my own way” zodat die stroom naar buiten kan.
Z’n plek kan vinden in de wereld.
En dat?
Is evil.
Sorry to break it to you.
Maar wie veel doet, die maakt ook heel veel fouten. En omdat er zoveel kracht achter zit, zijn het ook direct hele grote fouten. Als je heel langzaam leeft heb je weken om bij te sturen. Maar wanneer je bijvoorbeeld in één uur van idee naar nieuw bedrijf oprichten gaat – kan t zijn dat je per ongeluk een merk of naam octrooi schendt, vijanden maakt, er kan van alles misgaan.
Niet alleen in de vorm van dingen die juridisch niet mogen of inhoudelijk niet perfect zijn (bijvoorbeeld je website bevat nog fouten), maar er zullen ook gigantisch veel mensen zijn die er uberhaupt iets op aan te merken hebben, en er iets van vinden.
Ook als je er wel drie keer zoveel tijd in had gestopt om het perfect te maken.

Dit – de kritiek op je werk – heeft meerdere redenen. 
Ten eerste dus omdat, zoals ik al zei, je geen tijd meer zult besteden aan sociale verplichtingen tenzij de sociale verplichting voor jou direct nodig is om purposeful te kunnen leven. Dan zou je kunnen denken dat het doel de middelen heiligt, hoewel ik me dat eigenlijk nauwelijks voor kan stellen. Maar hoe dan ook zullen heel veel mensen gaan merken dat je niet meer zomaar los te weken bent voor allerlei activiteiten die als het ware het sociale smeermiddel van onze samenleving zijn.
Wat voor nadelen er ook zitten aan het niet hebben van een purpose, het niet hebben van activiteiten waar je totaal in opgaat en de tijd vergeet – het heeft wel het voordeel dat je veel tijd en aandacht overhoudt voor je sociale contacten.
Ik heb op een besloten Facebookgroep over Bullet Journaling wel eens een post gelezen van iemand die door haar moeder was beschuldigd dat Bullet Journaling een compulsieve gewoonte was, en de community een sekte. Dat is duidelijk een reactie van iemand die voelt dat alle aandacht die jij in je bullet journal stopt niet naar haar gaat.
Zoals ik ook weleens heb gehoord van een kat die over mobiele telefoons heen piste.
Hou er dus rekening mee dat het hebben van een passie je omgeving niet onopgemerkt voorbij zal gaan.
En ten tweede zullen er ook veel mensen iets van je werk vinden, van je boodschap of wat dan ook, omdat het er gewoon is. Zodra jij jezelf overgeeft aan je passie dan weet je omgeving dat. Als je schrijft of een andere kunstvorm hebt, dan is het vrij duidelijk dat dit via social media, voorstellingen of presentaties of wat dan ook z’n weg naar buiten vindt. Maar ook als je zonder blog of Instagram een hectare grond koopt en daar het hof van Eden gaat bouwen – dat weet iedereen in je omgeving ook. En “dus” voelen ze zich vaak geroepen er iets van te vinden. Terwijl als jij geen hof van Eden hebt, niet schrijft, niet fotografeert, en just generally speaking, twijfelt en het allemaal ook niet weet?
Tja, dan zijn mensen wel gedwongen daar sympathie voor te hebben.
Inactiviteit is sympathiek.
Daarom zijn al die rustige yogadocenten ook zo sympathiek. Je weet dat die niet op zaterdag een plan maken om de wereld te veroveren, het zaterdagavond pitchen, op zondag de grote lijnen staan, en op maandag de boel good to go is.
Dat zou een yogadocent niet doen.
Maar Darth Vader daarentegen?
Daarvan weet je nooit hoe het balletje rolt of hoe zijn helmpje staat.
Alleen dat het in ieder geval nooit saai wordt.

~Suzanne
Darth Su

M Yoga Nijmegen

Deze post over yoga verscheen op M Yoga Nijmegen.
Abonneer je op dit blog om ze te ontvangen.
Je kunt nog instromen op alle lessen waar plek is.

Ik schrijf over meer over Kylo Ren, boeken en films op
LSHarteveld op Twitter en LS Harteveld op Facebook
En het blog Zeg Maar Lauren.

Mijn Engelstalige yogavideo’s zijn al begonnen, op YouTube LS Harteveld
En de Nederlandse komen op YouTube M Yoga

Advertenties