Pluk zonder Zaza

Het gaat niet goed met mij. Ik heb deze week geen lesgegeven. En omdat het iets is dat het hele jaar blijft spelen kon ik het ook niet even wegduwen ofzo. 
Daar kwam ik in het verleden nog weleens mee weg. Maar toen had ik mijn lieve poezenkind Max nog, voor wie ik al anderhalf jaar thuis bleef (geen nacht van huis!)
En daar knuffelde ik de hele dag mee.
Dan pakte ik hem op als een klein baby’tje en dan vroeg ik hem waarom hij zo lief was. Terwijl ik dan op het antwoord wachtte rook ik in zijn oortjes. Meestal kwam er geen antwoord, maar dat gaf niet, want het ging om het knuffelen.
En tot een half jaar geleden had ik ook nog mijn beste vriendin Marieke.
Met haar speelde ik altijd dat we jongetjes waren.
Ik was Pluk en hij was Zaza. En iedere vrijdag gingen we frietjes eten, en daarna koffie drinken bij de Blonde Pater. Met een Blondie.
Soms gaf ik Zaza kusjes. Dat mocht eigenlijk niet, maar om van t gezeur af te zijn, zei Zaza dan; “Oké dan maar.”
En dan kreeg Zaza één kusje.
Want ze waren in een openbare gelegenheid dus dan gedroeg Pluk hemzelf nog enigszins.
Maar Zaza is in juni naar Amerika verhuisd, en nu werkt hij ook, en nu kunnen ze door het tijdsverschil eigenlijk alleen bellen op zaterdag en zondag tussen 17.00 en Pluk zijn bedtijd.
Dus nu ging het niet goed met Pluk en hij had geen Zaza en ook geen Max.
Daardoor voelde hij hemzelf waarschijnlijk extra slecht.
Toen ging Pluk een brief schrijven aan al zijn andere vrienden, en hij ging ze uitnodigen op de Petteflet. Eén voor één want Pluk wilde goed van zijn vrienden genieten, en zijn verhaal heel vaak kunnen vertellen. Dus ze moesten niet allemaal in een prop komen.
Pluk stuurde zijn brief aan dertien vrienden.
Dertien!
Daar was hij even stil van.
Want hij was nog heel voorzichtig geweest met uitnodigen. Zo had hij niemand uitgenodigd waar hij nog nooit thuis was geweest, of die nog nooit bij hem was geweest. En ook niemand bij wie hij niet direct dacht dat dit paste. Het waren dertien vrienden die bijna allemaal in of vlakbij Nijmegen woonden, en waarvan hij bijna zeker wist dat ze het niet vervelend vonden dat Pluk dit aan ze vroeg. Misschien omdat Pluk zolang aan huis gebonden was geweest door Max, had hij heel veel vrienden die ook nog eens allemaal dichtbij woonden.
Het was alsof Max hem vriendjes had gegeven.

Toen voelde Pluk hemzelf heel rijk.
En toen ging het ook alweer iets beter met hem.

~Suzanne
M Yoga Nijmegen

Deze post over vriendschap verscheen op M Yoga Nijmegen.
Abonneer je op dit blog om ze te ontvangen.
Je kunt nog instromen op alle lessen waar plek is.
De lessen beginnen na Carnaval, maandag 19 februari.

M Yoga Facebook
M Yoga Twitter

Advertenties