Suzanne in cijfers (start weight loss challenge)

in het boekje met de vlag staat mijn gewicht sinds 2013. Ik woog toen 66,9 kilogram. Het zwarte boekje wordt mijn food diary voor de komende maanden.

Mijn nichtje is bezig met een werkstuk over de reuzenpanda. Eén hoofdstuk heet: “De panda in cijfers”.
Hier staat onder meer in dat de panda zes vingers heeft.
Daar heb ik dus de titel vandaan.
Dit is Suzanne in cijfers:
lengte 171,5 centimeter
gewicht 74,7 kilogram
vetpercentage 36,2%
aantal vingers: 5
In 2005 ben ik afgevallen. Tien kilo in een paar maanden. Dat heb ik toen bijgehouden in schriftjes.
Daarin stond alles dat ik at én mijn gewichtsverlies.
Maar ik zie dat ik die schriftjes heb weggegooid. Waarschijnlijk was ik ervan overtuigd dat ik ze toch nooit meer in zou kijken. En dat klopt ook wel, want ik wilde ze eigenlijk alleen even doorbladeren, of ik nog een leuke anekdote voor dit blog kon vinden.
Dit weet ik nog van 2005:
1. ik ben afgevallen van bijna 70 naar 60 kilo
2. ik wilde toen eigenlijk nog verder naar 58 kilo maar dat is niet gelukt
3. ik begon de dag met 20 minuten op de home trainer.
4. ik voelde me fantastisch. Ik vond het heerlijk zo’n dun lijf te hebben. Het enige dat ik nog weet van mijn eetpatroon was dat ik dus alles opschreef, en dat ik na het lesgeven geen koekjes meer at met mijn vriend op de bank.
Ik dronk “alleen” een paar koppen chai mee; Indiase zwarte thee met warme volle melk. 
En nu is het dus maart 2018 en heb ik ineens helemaal de geest om af te gaan vallen. Ik word al blij van het idee. Net als in 2005 ben ik gewoon geïnspireerd. Het is niet zo dat het moet van de dokter, noch van mezelf.
Ik vind t gewoon een leuke body makeover.
Net zoals je je woonkamer kunt veranderen. 
Ik weet nog wel dat ik indertijd bang was om de “marker” van 70 kilo aan te tikken. Maar nu zou het me niet uitmaken of ik 75, of 80 kilo ben. Of 70, of 65.
Ik wil alles eraf.
Dus of ik nou met vijf kilo meer of minder begin, dat maakt me niet uit.
En ook met het einddoel, laat ik me niks wijsmaken over wat kan of niet kan. Ik ga voor de 58 kilo, op een basically all-you-can eat “diet”. 
Want het enige verband dat ik bij mezelf kan ontdekken is dat ik afval zodra ik me dat voorneem. Ik liet me soms wel inspireren door diëten, maar dan bladerde ik alleen maar het boek door om “het idee ervan” in me op te nemen. 
En dat werkte al.
Me laten vertellen wat ik wel of niet kan eten is voor mij net zoiets als me laten vertellen hoe ik seks heb:
Ik denk dat ik er zelf wel uitkom, thank you very much

double babyweight (not going anywhere)

Eigenlijk verbaast het me dat ik dit überhaupt zo formeel moet aanpakken. Want ik dacht dat de kilo’s er wel vanzelf af zouden gaan. Vorig jaar heb ik namelijk in augustus tien boeken gepubliceerd onder mijn schrijverspseudoniem. Dat was een “gewicht” dat ik al ja-ren met me mee torste. Net als een bevalling dacht ik dat de pondjes er na augustus wel af zouden vliegen. Maar er gebeurde helemaal niks.
Toen ben ik ook een weight loss challenge begonnen, vergelijkbaar met die van vandaag, maar toen werd het winter (slechte periode ervoor) en ik kreeg veel zorgen over mijn katje Max.
In de eerste weken van dit jaar is Maxje overleden.
Weer dacht ik dat ik nu vanzelf af zou vallen. Dat mijn jaren als poezenmama voorbij waren en ik weer een strak “van de wereld” figuur zou krijgen.
Maar er is niets af denk ik.
Hoewel ik me het afgelopen half jaar niet gewogen heb. De eerste keer was twee weken geleden toen ik al fitness filmpjes wilde gaan opnemen.
Ik gebruikte dumbbells maar wist niet hoe zwaar die waren. De weegschaal registreerde het gewicht van de dumbbells niet los, dus ik moest erbij gaan staan. Dat was de eerste keer in een half jaar dat ik me woog.
Ongeveer hetzelfde nog steeds.
Dus noch het publiceren van tien boeken, nog het einde van mijn poezenmoederschap hebben iets gedaan voor mijn gewicht. En nu vind ik het zelfs wel leuk dat het zo gelopen is!
Want het is net als met je huis opruimen;
als het eerst een enorme puinhoop is, dan heb je lekker veel effect als de boel weer aan kant is.
Nu is mijn lichaam, godzijdank, geen puinhoop. Alles zit eraan en doet het nog goed. Maar ik heb wel lekker veel effect.
Want ik vond niets zo vermoeiend dan op 61 of 62 kilo weer proberen die eraf te krijgen tot 60. Dat is de praat niet waard, daar doe ik het niet voor.

Ga ook mee “Terug naar Toen” 

Nu wil het toeval dat ik aanstaande maandag (tweede paasdag) al zou beginnen met mijn gratis online fitness programma
Terug naar Toen
Reshape programma voor de Maja de Bij generatie. Je kunt daar gratis aan meedoen, door te subscriben op mijn YouTube kanaal. Je krijgt dan iedere maandag een korte fitness video om drie keer per week te doen.  

De nieuwe Suzanne in cijfers

Op dinsdag 3 juli 2018 weeg ik 58 kilo,
bijna zeventien kilo minder dan nu.
Mijn vetpercentage is 28%
8% minder dan nu.
Ik ben vermoedelijk nog steeds 171,5 centimeter lang en heb vijf vingers aan iedere hand.

En ik eet absoluut nog steeds precies waar ik zin in heb.
En ’t wordt geen bamboe.

~Suzanne
https://myoganijmegen.com/direct-boeken-of-contact/

Advertenties