Ik mis Marieke. Heel erg!

Net was ik in de Albert Heijn en toen kwam ik een grote jonge vrouw tegen. Eerst bij de kip. Ik wilde nog vragen of zij misschien mijn kippenvleugels voor de soep van de bovenste plank af wilde halen, want in mijn Albert Heijn gaan ze ervan uit dat alleen reuzen kippenvleugels, kippenpoten of kippendijbeenfilets willen. Alle andere mensen moeten op goed geluk boven hun macht graaien, en kunnen zich hooguit baseren op het bordje dat ervoor staat.
Wat voor iedereen die op één meter afstand kleine lettertjes kan lezen goed te doen is.
Maar zelfs dan weet je niet hoeveel gram je krijgt, of er een 35% korting sticker opzit, of dat überhaupt het juiste vlees achter het bordje ligt.
Want als ze teveel van iets hebben, en te weinig van iets anders, dan proppen ze het gewoon bij elkaar in de rij.
Oh, en alles op de bovenste rij valt er ook vaak uit, waardoor er een lawine van kip naar beneden komt. Op zich is het wel handig dat je dan ruim de keus hebt, maar daarna moet je wel weer acht pakken terugproppen op de bovenste rij. Achter ongeveer het goede bordje.
Anyway, toen er dus zo’n grote mevrouw naast mijn kippenschap stond was mijn eerste instinct haar te vragen of zij me even kon helpen, zodat ik ook eens een keer zeker wist wat ik kreeg.
Maar dat vond ik ook weer een beetje aanstelleritis want ik deed het tenslotte altijd zelf, dus we knikten vriendelijk naar elkaar en ze hield de deur van de koeling voor me open.
Ze had lang donkerblond stijl haar en droeg een lichte spijkerbroek. Ze was niet alleen heel groot in de lengte, ik denk wel 1,85; maar ook heel stevig.
Ze had het postuur dat ik alleen ken van roeiers, of worstelaars, of dus van mijn vriendin Marieke, die ik altijd Zaza noem omdat we dan spelen dat we jongetjes zijn.
Dit is belangrijke informatie, want dit geeft aan op wat voor niveau wij dus zitten he? We hebben gewoon een hele fantasiewereld waarin we twee jongetjes zijn, en een eigen taal waarin we in de derde persoon over elkaar en over onszelf spreken.
Bijvoorbeeld: “Zullen ze morgenochtend bellen?” appt Pluk dan aan Zaza.
Ik ben Pluk.
“Vanavond!” roept Zaza dan.
Zaza woont namelijk sinds een jaar in Amerika en daar is het acht uur vroeger dus hebben Pluk en Zaza altijd ruzie hoe laat het is.
Voor het eerst sinds Zaza weg was, zag Pluk iemand die hem aan Zaza deed denken, want zulke grote jonge vrouwen met lang stijl haar en een hele lieve uitstraling zijn er natuurlijk helemaal niet.
Dit ging allemaal door Pluk’s hoofd nadat hij de kip-encounter had gehad, en toen kwam hij de nieuwe vrouw tegen bij de vriezers. Pluk staarde een beetje naar haar en zag dat ze echt erg op Zaza leek.
Pluk vroeg zich af of ze misschien nieuw was hier, want hij wist zeker dat hij haar nooit eerder had gezien. Dat had hij wel onthouden. Misschien was ze wel nieuw en had zij ook nog geen vriendjes hier.
Nu moest Pluk bijna huilen omdat hij ineens besefte hoe erg hij zijn vriend miste. En dat ook zijn andere vrienden dat gemis niet hadden weggenomen.
Op iedere donderdag mocht Pluk bijvoorbeeld bij een vriend komen (dat is wel een jongetje ook, in het echt) om met de poesjes te knuffelen. Want Pluk was sinds het vertrek van Zaza ook nog zijn katje Max verloren en nu was hij echt alleen.
Dus iedere donderdag knuffelde Pluk met de katjes, en ook met het vriendje dat er bij de katjes hoorde. Maar dat was toch niet hetzelfde want het vriendje was lang niet zo groot en stevig als Zaza.
Hij miste Zaza echt fysiek.
Pluk besefte wel dat hij de nieuwe Zaza nooit kon aanspreken zo, want dan zou hij pas echt hard gaan huilen en niet uit zijn verhaal komen, en overal zou snot zitten, en die mevrouw zou hem ook nog heel raar vinden en vast niet zijn nieuwe vriend willen zijn.
Pluk ging zijn boodschappen afrekenen en naar huis en bedacht dat hij maar een stukje ging schrijven over dat hij Zaza zo miste.
En dat hij voortaan altijd op woensdag boodschappen ging doen, want misschien kwam hij haar dan wel weer tegen.
Hem.
.

Join the tribe 

Wil je op de hoogte blijven?
Like dan
Facebook M Yoga,
subscribe op YouTube of
schrijf je in voor dit blog. De volg via email button zit meestal ergens rechts.

Advertenties